Yaşam:
Bu Bir
Yükleniyor...
Evlendiğimizde elde avuçta bir şey yok, kimsem de yoktu. Ben neneni bizden oldukça uzaktaki köyden aldım, nikahımız kıyıldı, benim at arabasına nenenin üç beş eşyasını attık ve bizim köyün yolunu tuttuk. Yolda benim atın ayağı sürçtü ve tökezledi. Ben: "Bu bir" dedim. Devam ederken bir daha tökezledi, ben: "Bu iki" dedim. Köye de daha epey yolumuz vardı, bizim atın ayağı bir daha tökezleyince: "Bu üç" dedim ve çektim elimden pistovu, atı orada vurdum. Ben atı vurunca nenen başladı bana söylenmeye: "Biz simdi nasıl gidiceğiz, niye durup dururken atı vurdun! Sende hiç akıl yokmu? Bu eşyaları nasıl götüreceğiz?" Ben de döndüm nenene: "Bu bir!" dedim. O gün bugündür, gül gibi geçinip gidiyoruz.
loading...
Anahtar Kelimeler
Misafir Avatar
İsim
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

Kırlangıcın Adama Aşkı
Kırlangıcın biri, bir adama âşık olmuş. Pencerenin önüne konmuş, bütün cesaretini toplamış, röfleli...

Haberi Oku